Vorige week vertelde een vriend die in de handel werkt me op een bijeenkomst: "Vincent, we hebben een jonge verkoper in ons bedrijf die AI gebruikt om klantgegevens te ordenen, e-mails te schrijven en offertes te maken. Hij is drie keer efficiënter dan alle anderen. Maar nu communiceert hij niet veel meer met zijn collega's en zegt: 'Hoe dan ook, het is sneller om het aan de AI te vragen dan aan een mens.'"

Hij glimlachte vervolgens ironisch: "Erger nog, toen ze hem zo zagen, begonnen sommige mensen op andere afdelingen zich zorgen te maken en wilden ze ook AI leren, terwijl anderen het gewoon opgaven en zeiden: 'AI is onbetrouwbaar en maakt fouten! Het geeft vaak onzinnige antwoorden op een serieuze manier, dus we moeten het vertrouwen en gebruiken.' Nu, tijdens vergaderingen, voelt het alsof niet iedereen op dezelfde golflengte zit."

Dit is geen op zichzelf staand geval. Het is een collectief fenomeen dat zich momenteel afspeelt.

De markt wordt overspoeld met cursussen die je leren: "Leer AI en transformeer in een eenmanszaak!" en "Gebruik ChatGPT om je werk tien keer sneller af te ronden!" Klinkt geweldig, toch? Maar niemand vertelt je wat er met je bedrijf gebeurt als iedereen een eenmanszaak wil worden.

Drie etnische groepen, drie mentaliteiten, een organisatie die uit elkaar valt.

Nadat ik tientallen bedrijven had geobserveerd, ontdekte ik dat ze zich opsplitsten in drie typen mensen:

Het eerste type: een AI-expert die zich voorbereidt om solo aan de slag te gaan.

Ze beheersten AI-tools, hun werkefficiëntie schoot omhoog en ze begonnen te denken: "Ik kan het hele project zelf wel afronden, waarom zou ik prestatiebonussen met anderen moeten delen?" Het zijn geen slechte mensen, maar AI heeft hun alleen laten zien dat ze "niet afhankelijk hoeven te zijn van anderen."

Het tweede type: angstige leerlingen die alleen dingen durven uit te proberen.

Ze weten dat ze AI moeten leren, maar hun kennis beperkt zich tot oppervlakkige toepassingen zoals 'tekst genereren', 'een afbeelding maken' en 'een presentatie maken'. Diep van binnen maken ze zich zorgen: 'Wat als AI ons ooit vervangt?' en 'Wat als die en die ons niet meer nodig heeft?' Dus leren en gebruiken ze AI op een conservatieve manier.

Het derde type: degenen die toekijken en toch als speelgoed gebruikt worden.

Sommige mensen gebruiken AI als een chatbot om mee te spelen, anderen gebruiken het als een bron van emotionele steun om zich mee te delen, en weer anderen maken er grappige memes mee. Het is niet zo dat ze niet willen leren, maar eerder dat ze niet weten waar ze moeten beginnen, of dat ze het crisisgevoel gewoon niet voelen. (Maar sommigen hebben er ook naam mee gemaakt, wat ook weer een soort solo-avontuur is.)

Het resultaat? Het bedrijf leek steeds meer op drie parallelle werelden.

Toppresteerders hebben het gevoel dat hun team hen tegenhoudt, middelmatige presteerders zijn bang om geëlimineerd te worden en durven de waarheid niet te spreken, en degenen die achterblijven, worden steeds meer gemarginaliseerd. Op het eerste gezicht werkt iedereen nog steeds samen, maar in werkelijkheid zijn hun harten verdeeld. Ik denk dat dit niet is wat bedrijven willen, maar de meeste ondernemingen hebben de angstaanjagende potentie ervan nog niet onderkend.

Het probleem ligt niet bij AI, maar bij onze verkeerde manier van denken.

Terwijl iedereen het idee najaagt dat "AI mijn bedrijf kan veranderen in een eenmanszaak", denkt niemand na over "hoe AI onze teams sterker kan maken". Gaat u uw medewerkers ontwikkelen of de organisatie trainen?

Dit is het verschil tussen gereedschapsgericht denken en samenwerkend denken.

De tool-georiënteerde mindset vraagt: "Wat kan deze AI voor mij doen?"

Bij samenwerkend denken draait het om de vraag: "Wat kan deze AI voor ons doen? Is er een manier om ons te specialiseren in specifieke taken en toch effectief samen te werken?"

De eerste zorgt ervoor dat je onafhankelijker bent, terwijl de tweede het team hechter maakt.

Ik zal je gevenBijvoorbeeld:

Wanneer AI wordt ingezet om klantgegevens te organiseren, zullen mensen met een toolgerichte mindset de taak in stilte zelf voltooien en vervolgens genieten van het voldoeninggevoel van "Ik ben beter dan anderen".

Maar iemand met een collaboratieve mindset zou denken: "Ik heb een interface en architectuur voor klantanalyse gebouwd met behulp van AI. Zou een collega alle operationele details kunnen verbinden, en een andere collega de agent kunnen trainen, zodat een nieuwkomer die iets niet begrijpt, hem of haar een vraag kan stellen of vragen kan laten verzamelen? Tot slot kunnen we de gegevens ook delen met de marketing- of financiële afdelingen om de waarde van de informatie te vergroten."

Wat is het verschil? Het eerste creëert " persoonlijk voordeel " , terwijl het tweede " organisatorische capaciteit " creëert.

Echte AI-transformatie draait om het in staat stellen van teams om nieuwe manieren te vinden om samen te werken.

Bent u een bedrijfseigenaar of manager, dan is de vraag niet langer: "hoe zorg je ervoor dat iedereen AI gaat gebruiken", maar eerder:

Welke rol speelt AI in uw organisatie?

Is het de persoonlijke assistent van elke persoon? Of de gemeenschappelijke taal van het team?

Welke veranderingen hoopt u dat AI met zich mee zal brengen?

Gaat het om het verbeteren van de individuele efficiëntie? Of om het verbeteren van de samenwerking binnen teams?

Is uw acquisitiestrategie gericht op het creëren van stermedewerkers of op het opbouwen van collectieve capaciteiten?

Als je antwoord meer naar het eerste neigt, gefeliciteerd! Je kweekt een groep van "experts die klaar zijn om solo te gaan" en "steeds angstiger wordende centristen".

Als het antwoord meer naar het laatste neigt, dan hebt u niet alleen training in AI-tools nodig, maar moet u de manier waarop uw team samenwerkt met behulp van AI opnieuw definiëren.

Laten we ten slotte terugkeren naar de menselijke natuur.

Mensen zijn sociale wezens, en zelfs de sterkste individuen hebben behoefte aan een gevoel van verbondenheid . Wanneer AI ons het gevoel geeft dat "één persoon genoeg is", verliezen we niet alleen de efficiëntie van het team, maar ook een gevoel van betekenis in ons werk.

Is het u opgevallen dat de teams die echt uitblinken in het gebruik van AI niet per se de teams zijn waarin iedereen een AI-expert is, maar eerder de teams die een manier hebben gevonden om samen sterker te worden met behulp van AI?

In plaats van een eenmanszaak op te richten, moeten we daarom het volgende overwegen:

Hoe kun je van AI een gemeenschappelijke taal voor je team maken en ervoor zorgen dat iedereen kan samenwerken, in plaats van een afdeling te starten?

Dit is de eerste les die ondernemers in het AI-tijdperk echt moeten leren.